การที่เราจะรักใครสักคน มันไม่มีเหตุผลหรอกว่าทำไมถึงรีกเขา และรักกันนานไหน ความรักมีสองด้านเสมอด้านดีคือคอยเป็นยาใจให้เรามีกำลังใจให้เรารู้ว่าเราทำเพื่อใคร มีคนคอยเป็นห่วง ไม่ใช่ใช้ชีวิตไปวันๆ ตามประสาคนไม่มีแฟน ถ้าอีกด้านของความรักสำหรับฉันแล้วล่ะก็เป็นเหตุผลที่ฉันไม่อยากมีแฟนมาเกือบปี การเลิกรา ความไม่แน่นอน การถูกทอดทิ้ง หรือเสียใจกับการกะรทำของตัวเอง ถึงแม้ว่าชีวิตนี้ฉันจะมีความรักที่แท้จริงแค่ไม่กี่ครั้งแต่มันก็สอนอะไรฉันหลายๆ อย่าง สอนให้รู้ว่าไม่มีใครรักเราจริงเท่าพ่อแม่เรา และเราไม่ใช่พ่อแม่เขานี่นาเขาจะได้ยอมสิโรราบหรือซื่อสัตย์กะเรา คนเรามักพูดว่าอย่ารักเขาหมดใจแต่เมื่อวันนึงความรักเปลี่ยนเป็นความหลงแล้วล่ะก็ ไม่ว่าจะอะไรก็ยอม!!! ฉันจะไม่มีวันกลับไปเป็นเหมือนเดิม ไม่มีแอนคนเดิมอีกต่อไป!! รักตัวเองให้มากๆ แต่อย่าเห็นแก่ตัว ทำอะไรต้องนึกถึงพ่อแม่เสมอ ชีวิตอย่างเราจะทำอะไรเพื่อคนที่เรารักให้เขามีความสุขได้มากแค่ไหนกัน ถ้ามี
โอกาสก็รีบทำซะ อย่าเดี๋ยว ก่อนที่มันจะสายไป ชีวิตเราเป็นคนขีดเส้นทาง ไม่ใช่พรมหลิขิต ฉันไม่ขอบคุณพระเจ้าที่ให้ฉันเกิดมา แต่ฉันต้องขอบคุณพ่อแม่ที่ให้ฉันได้เกิดมามีอวัยวะครบสามสิบสอง ถึงแม้ฉันจะไม่ใช่คนที่ใครๆ ก็อิจฉาไม่ได้รวยไม่ได้สวยเหมือนุ่ดารา หรืออัจฉริยะอย่างด็อกเตอร์ แต่ถามว่าวันนี้ฉันมีความสุขแล้วหรือยัง ตอบได้เลยว่า "ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ฉันมีความสุขที่สุด"
         ___i lOvE my Dad & Mom___